Του Φώτη Χαραλαμπίδη - Το μήνυμα πως «δεν πάει άλλο» στέλνει όλη η ελληνική κοινωνία προς την κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου και μάλιστα, με στοιχεία
που σοκάρουν και παραπέμπουν στη δεκαετία του 1950. Κύριο αίτημα πλέον όλων των Ελλήνων πολιτών, αλλά και την επιχειρηματιών είναι ένα: να μην πληρώνει η κοινωνία και η αγορά τα ελλείμματα του Ελληνικού Δημοσίου, με την υπερφορολόγηση, τα χαράτσια, την ύφεση και την ανεργία. Όταν όλα τα οικονομικά στοιχεία δείχνουν ότι οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών, όχι μόνο δεν πιάνουν τόπο, αλλά… πέφτουν στο βαρέλι δίχως πάτο του σπάταλου, δυσλειτουργικού και αντιπαραγωγικού Δημοσίου.
Ένα-ένα τα στατιστικά στοιχεία είναι από μόνα τους αρκετά, προκειμένου να σημάνουν καμπανάκι συναγερμού στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Μέσα σε μία μόλις εβδομάδα, την περασμένη, παρουσιάστηκαν στοιχεία που σοκάρουν: η Αθήνα απέκτησε περί τους 15.000 (δηλωμένους, άρα πολύ περισσότερους στην πραγματικόρτητα…) άστεγους (δηλαδή, όσο ένα μεγάλο γήπεδο ποδοσφαίρου), η ανεργία βρίσκεται στο 18,2% και οι άνεργοι έχουν φτάσει τις 930.000, ενώ το ποσοστό των αυτοκτονιών Ελλήνων κατά τα δύο χρόνια άσκησης της πολιτικής λιτότητας, έχει αυξηθεί κατά 22,5%!!!
Όμως, δεν χρειάζονται τα επίσημα στατιστικά στοιχεία –που προφανώς δεν απηχούν πλήρως τη ζοφερή κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα– για να καταλάβει κανείς τις ανθρωπιστικές διαστάσεις που έχει προσλάβει η κρίση στην Ελλάδα και ειδικά στην Αθήνα. Μια βόλτα φτάνει. Νεοάστεγοι γυρνούν στους δρόμους, πολλά παγκάκια είναι κατειλημμένα από άστεγους που κοιμούνται έξω, μες στο κρύο, ενώ οι άνεργοι –ειδικά οι νέοι και οι γυναίκες– συνεχώς πολλαπλασιάζονται.
Την ίδια στιγμή, η ύφεση καλπάζει, ενώ έγκυρα οικονομικά περιοδικά διεθνώς, προβλέπουν ότι η Ελλάδα θα είναι «πρωταθλήτρια» στην ύφεση το 2012, μαζί με το… Σουδάν, που πρόσφατα διχοτομήθηκε, έπειτα από αιματηρό εμφύλιο πόλεμο! Οι επιχειρήσεις έχουν «στραγγίξει» από ρευστότητα, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων έχει περιοριστεί στα βασικά και απαραίτητα, κάτι που φάνηκε και στην περίοδο των Χριστουγέννων, όπου τα μαγαζιά ήταν έρημα. Έρευνες που δημοσιεύονται η μία μετά την άλλη, δείχνουν πως οι Έλληνες πολίτες και τα νοικοκυριά κάνουν οικονομία, ακόμη και στα βασικά: ακόμη, δηλαδή, και στα τρόφιμα που αγοράζουν από το σούπερ μάρκετ ή τα λαχανικά που αγοράζουν από τις λαϊκές αγορές!
Όλα στα χέρια του Λουκά Παπαδήμου
Μια νέα εντολή επιδιώκει ο Έλληνας πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, εν μέσω των δυσκολιών που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σε ό,τι αφορά την κατάρτιση της νέας δανειακής σύμβασης, αλλά και την ευόδωση των συνομιλιών για την εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων μέσω PSI, που πάγωσε ξαφνικά το απόγευμα της Παρασκευής (13/1).
Όπως προκύπτει από όλη την περιρρέουσα διεθνή οικονομική ατμόσφαιρα, το κλίμα για την Ελλάδα οξύνεται και επιδεινώνεται, γεγονός που σημαίνει ότι η κυβέρνηση έρχεται αντιμέτωπη με μεγαλύτερες προκλήσεις, τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσει, προκειμένου να ξεπεράσει η Ελλάδα το φάσμα της χρεωκοπίας.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες μου, ο Λουκάς Παπαδήμος επιδιώκει να αποσπάσει νέα συμφωνία από τους πολιτικούς αρχηγούς που τον στηρίζουν, ενώ στα άμεσα σχέδια του Μεγάρου Μαξίμου είναι και η πραγματοποίηση ενός ανασχηματισμού, προκειμένου να προκύψει μια μικρή, ευέλικτη και αποτελεσματική κυβέρνηση, που θα φέρει σε πέρας την αποστολή της και θα μπορέσει να υλοποιήσει όσα ο Λουκάς Παπαδήμος θα υποσχεθεί στους εταίρους και δανειστές της Ελλάδος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Λ. Παπαδήμος, μετά την ολοκλήρωση των επαφών του με τους αρχηγούς, θα επιδιώξει –ενδεχομένως και μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα– να γίνει δεκτός από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ώστε να του ζητήσει να συγκαλέσει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι ο Λουκάς Παπαδήμος θα προκαλέσει οικεία βουλήσει σύγκρουση με τον Αντώνη Σαμαρά, ζητώντας να επιμηκυνθεί η θητεία της κυβέρνησής του. Θέλει όμως να επιβεβαιωθεί απ’ όλους ότι δεν θα γίνουν εκλογές αν δεν τελειώσει η κυβέρνηση το έργο της, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, όσο πάει γίνεται και… δυσκολότερο, κάτι που σημαίνει ότι εξ αντικειμένου, ο χρόνος των εκλογών πηγαίνει πίσω.
ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, εκτός τόπου και χρόνου
Τα επίσημα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία αυξήθηκε η κρατική επιχορήγηση των ελληνικών κομμάτων και ιδιαίτερα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, το 2011 έναντι του 2010, εκθέτουν ανεπανόρθωτα τους «γαλάζιους» και τους «πράσινους», που οδήγησαν την Ελλάδα στο σημερινό οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο.
Χρόνο με το χρόνο, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία εισπράττουν αστρονομικά ποσά από τον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό. Εάν κρίνω από τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Έλληνας υπουργός Εσωτερικών, η κρατική επιχορήγηση των κομμάτων αυξήθηκε από 48,8 εκατομμύρια ευρώ το 2010 σε 54 εκατομμύρια ευρώ το 2011. Σαν να μην έφτανε αυτό, έλαβαν και 4,8 εκατομμύρια Ευρώ ως «οικονομική ενίσχυση για ερευνητικούς και επιμορφωτικούς σκοπούς».
Τα δύο μεγάλα κόμματα συντηρούν αρκετές εκατοντάδες υπαλλήλων, χρηματοδοτούν πλουσιοπάροχα συγκεκριμένα στελέχη και συμβούλους των ηγετών τους, νοικιάζουν πολυτελέστατα αυτοκίνητα και γενικά έχουν αναλάβει οικονομικές υποχρεώσεις που ξεπερνούν κατά πολύ τις οικονομικές δυνατότητές τους. Δεν είναι τυχαίο ότι έχουν οδηγηθεί στην υπερχρέωση. Χρωστάνε σε Τράπεζες κρατικών συμφερόντων ή επιρροής γύρω στα 210 εκατομμύρια Ευρώ και έχουν δεσμεύσει την κρατική επιχορήγηση σε βάθος χρόνου. Πρόκειται για μία επιλογή εξαιρετικά υψηλού ρίσκου για τις Τράπεζες και τα ίδια τα κόμματα, εφόσον κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει την εξέλιξη του εκλογικού ποσοστού τους, από το οποίο εξαρτάται το είδος της επιδότησης, ούτε βέβαια μπορεί να δεσμευτεί για τη συνέχιση της πλουσιοπάροχης κρατικής επιχορήγησης, από το χρεοκοπημένο Ελληνικό Δημόσιο.
Τα δύο μεγάλα κόμματα αδυνατούν να αλλάξουν τις διαχειριστικές συνήθειές τους… Με την τιμητική εξαίρεση ορισμένων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, οι εκπρόσωποι των δύο πολιτικών κομμάτων επιμένουν στη διατήρηση προκλητικών προνομίων, παρά τη δικαιολογημένη αντίδραση των Ελλήνων φορολογούμενων πολιτών.
Έτσι, οι βουλευτές εξακολουθούν να έχουν υπερβολικά υψηλές αποδοχές, με κριτήριο την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών. Απολαμβάνουν επίσης απαράδεκτων προνομίων, όπως το αφορολόγητο του μεγαλύτερου τμήματος του εισοδήματός τους και συγκεκριμένων επιδομάτων, η δωρεάν χρήση πολυτελούς αυτοκινήτου, το ειδικό συνταξιοδοτικό καθεστώς, η εξυπηρέτησή τους από 4-5 υπαλλήλους που μισθοδοτούνται από το Ελληνικό Δημόσιο και είναι στις περισσότερες περιπτώσεις συγγενείς και φίλοι τους.
Τα λάθη και οι παραλείψεις των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, οδήγησαν στη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση των τελευταίων 60 ετών. Το λιγότερο που μπορούν να κάνουν οι «πράσινοι» και οι «γαλάζιοι», είναι να δώσουν το καλό παράδειγμα, λέγοντας «ναι» στη δραστική μείωση της κρατικής επιχορήγησης των ελληνικών κομμάτων και στην κατάργηση των προνομίων των βουλευτών. Όσο παραμένουν κλεισμένοι στο «χρυσό κλουβί» της εξουσίας που δημιούργησαν με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων πολιτών, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να βρεθούν αντιμέτωποι με την οργή των τελευταίων…
Έχει τα χίλια κακά της μοίρας του!
Μπορεί να υπάρξει το ΠΑΣΟΚ;
Έλα ντε, μπορεί; Λοιπόν, θα μιλήσω με όρους διαφημιστικής αγοράς. Το ΠΑΣΟΚ, ως ΠΑΣΟΚ, είναι πλέον απαξιωμένο εντελώς. Είναι ένα προϊόν που δεν πουλάει πια, γιατί έχει πίσω του, μέσα του, πάνω του, τα χίλια μύρια κακά της μοίρας του. Δεν πουλάει, γιατί απλά δεν μπορεί και δεν γίνεται να πουλήσει. Είναι, ρε παιδί μου, σαν να πηγαίνεις στο χασάπικο της γειτονιάς σου να αγοράσεις, ας πούμε, κιμά και παρά την επιγραφή «ο κιμάς κόπτεται παρουσία του πελάτη», επιστρέφοντας στο σπίτι, διαπιστώνεις ότι μέσα στο κιμά κινούνται με ευλυγισία κάτι πράσινα γλοιώδη σκουλίκια και, επιπλέον, αυτή η άμορφη μάζα βρωμάει και ζέχνει, που έλεγαν παλιά…
Υπάρχει περίπτωση να καταναλώσεις αυτό τον κιμά; Υπάρχει περίπτωση να ξαναπάς στο συγκεκριμένο κρεωπολείο; Όχι βέβαια. Απ’ έξω να περνάς και να σε περιμένει ο άλλος με τη λευκή μπλούζα να σου χαρίσει, όχι ένα, αλλά εκατό κιλά κιμά, πάλι δεν θα πάρεις, ακόμη κι αν τον έχει τυλίξει σε χρυσόχαρτο!
Ένα βήμα πριν από τη χρεωκοπία
Με καταλαβαίνεις τώρα;
Άρα, γιατί να εξακολουθείς να (υπο)στηρίζεις ένα κόμμα το οποίο έφταιξε; Και σημασία έχει ότι είτε έφταιγε δέκα είτε έφταιγε πενήντα, η ουσία είναι πως η Ελλάδα βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη χρεωκοπία και όλο αυτό έγινε στα χέρια του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Που θες δεν κατάλαβε, θες είχε άλλα στο μυαλό του, θες τον κορόιδεψαν, τον δούλεψαν, τον αποπροσανατόλισαν –συνέβη. Άρα, αυτό το ΠΑΣΟΚ, χαίρεται. Χαρήκαμε που το γνωρίσαμε, που το στηρίξαμε, που το βοηθήσαμε, αλλά ως εδώ. Αν θέλει να συνεχίσει να υπάρχει, θα πρέπει ν’ αλλάξει. Παντού. Σε όλα. Από το όνομα και το σήμα με το μισό πράσινο ήλιο, μέχρι τη στελεχιακή του πυραμίδα. Έτσι πάντως, όπως είναι σήμερα, δεν μπορεί να πάει πουθενά. Θα σέρνεται σαν τον κατεστραμμένο (από ποτά, ναρκωτικά, ασωτείες), που δεν βλέπει την ώρα να εγκαταλείψει αυτόν τον μάταιο κόσμο –και τις αμαρτίες του.
Έγινα σαφής;
Κοινωνική διάλυση
Η αύξηση της ανεργίας στην Ελλάδα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κοινωνική διάλυση. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το ποσοστό ανεργείας αυξήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο 18,2% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Το ποσοστό ανεργίας ήταν 13,5% τον Οκτώβριο του 2010 και 17,5% το Σεπτέμβριο του 2011. Παρατηρείται λοιπόν, ιδιαίτερα δυναμική αύξηση της ανεργίας σε ετήσια βάση, αλλά και από τον ένα μήνα στον άλλο. Με τη δυναμική που έχει αναπτυχθεί, δεν είναι δύσκολο να προβλέψω ότι το επίσημο ποσοστό ανεργίας θα σπάσει το ψυχολογικό φράγμα του 20% πριν από τα τέλη Φεβρουαρίου. Το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει πολιτική αποτελεσματικής αντιμετώπισης της ανεργίας ή έστω ανακοπής της δυναμικής ανόδου της.
Βιομηχανική φοροκλοπή
Η φοροκλοπή στον τομέα των καυσίμων στην Ελλάδα, έχει πάρει βιομηχανικές διαστάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα δύο τελευταία χρόνια παρατηρείται συνεχής και θεαματική αύξηση των εξαγωγών πετρελαιοειδών. Στην πραγματικότητα, έχουμε κλιμάκωση της λαθρεμπορίας πετρελαίου, με τα βυτία να προμηθεύονται καύσιμα δήθεν για εξαγωγές, τα οποία στη συνέχεια διατίθενται στην εσωτερική αγορά. Αυτοί που συμμετέχουν στη μεγάλη κομπίνα –και είναι πολλοί– μοιράζονται μεταξύ τους τους φόρους που επιβάλλονται στα καύσιμα, οι οποίοι αναλογούν σε περίπου 1,1 Ευρώ για κάθε λίτρο βενζίνης.
Έχουμε, λοιπόν, τις πλασματικές εξαγωγές καυσίμων, την κερδοσκοπία με τη διαφορά στην τιμή μεταξύ πετρελαίου θέρμανσης και πετρελαίου κίνησης, τα ναυτιλιακά καύσιμα, που προωθούνται και αυτά στην εσωτερική αγορά. Το λαθρεμπόριο καυσίμων και η σχετική φοροκλοπή συντηρούνται με την ανοχή των αρμοδίων, όπως προέκυψε και από τις καταγγελίες του πρώην ειδικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Διομήδη Σπινέλλη.
Η μαζική φοροκλοπή στον τομέα των καυσίμων εξηγεί και την αδυναμία αύξησης των δημοσίων εσόδων, σε μία περίοδο, κατά την οποία αυξάνονται συνεχώς οι φόροι και οι επιβαρύνσεις για τους Έλληνες καταναλωτές. Είναι τόσο διαβρωμένο το ελληνικό κράτος και τόσο ισχυρό το κύκλωμα της λαθρεμπορίας και φοροκλοπής στον τομέα των καυσίμων, ώστε οι δημοσιογραφικές επισημάνσεις και οι πολιτικές καταγγελίες δεν οδηγούν σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Η χωρίς προηγούμενο λεηλασία των φορολογουμένων πολιτών και του δημόσιου ταμείου, συνεχίζεται με εντατικό ρυθμό, όπως αποκαλύπτουν και τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του Νοεμβρίου. Η αύξηση των εξαγωγών πετρελαιοειδών συνεχίστηκε, παρά την κάμψη των εξαγωγών των άλλων προϊόντων…
Φαύλοι και διεφθαρμένοι
Έχω εδώ και καιρό καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι υποτιθέμενες ιδεολογικές διαφορές των κομμάτων στην Ελλάδα (Λαϊκή Δεξιά, νεοφιλελευ-θερισμός, σοσιαλισμός), είναι μια φενάκη. Το πραγματικό διακύβευμα είναι η νομή της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας από φαύλους και διεφθαρμένους πολιτικούς και μια μεγάλη τάξη προσοδοθήρων, στην οποία εκτός από απατεώνες μεγαλοεπιχειρηματίες, συμμετέχουν ως μικρομέτοχοι και μεγάλα τμήματα του ελληνικοού πληθυσμού. Αυτό το έκτρωμα που ονομάζεται μαφιόζικος Περονισμός ή Βαλκανική Κολομβία, πνέει σήμερα τα λοίσθια, γιατί δεν έχει τροφή, δηλαδή δανεικά λεφτά για να τραφεί. Μπροστά στην επικείμενη καταστροφή, το μισό μέρος αυτού του συστήματος που εκφράζεται από το ημιθανές ΠΑΣΟΚ, παρουσιάζει συμπεριφορά αποκεφαλισμένου κοτόπουλου και το άλλο μισό, που εκφράζεται από τη Δεξιά του Αντώνη Σαμαρά, κάνει ένα αταβιστικό σάλτο μορτάλε στις μακρινές του ρίζες. Όχι στην εποχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αλλά σε μακρυνές, σκοτεινές εποχές…
Πάρτε τώρα που πουλάμε στη φτήνεια…
Έξυπνη η ιδέα του πρώην υφυπουργού και βουλευτή της Νέας Δημορκατίας Γεράσιμου Γιακουμάτου: Να νοικιάσουμε την Ακρόπολη. Κάπου το ίδιο είπε και ο ιδιοκτήτης της γνωστής αλυσίδας καταστημάτων παιχνιδιών «Jumbo», Απόστολος Βακάκης. Γιατί, δηλώνει, να μη νοικιαστούν ή και να μη πουληθούν η Μακρόνησος και η Γυάρος; «Αλλάζει η ζωή του ανθρώπου αν ο Όλυμπος ήταν στην ιδιοκτησία των Γερμανών;» (!) πρόσθεσε σε συνέντευξή του.
Σωστά. Να νοικιαστεί ή και να πωληθεί ακόμη το Αιγαίο και γιατί όχι η Μυτιλήνη, η Σάμος, το Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι, το Καστελόριζο και το νησάκι, η Ρω… Η Τουρκία πληρώνει χρυσάφι και έτσι δεν θα χαλάνε λεφτά και καύσιμα οι Έλληνες και δεν θα αγοράζονται αεροπλάνα για αναχαιτίσεις… Μια χαρά και αγαπημένοι θα είμαστε. Και αργότερα παραχωρούμε έναντι ενοικίου και τη Θράκη…
Είδατε πώς κατάφεραν με την πολιτική τους οι κυβερνήσεις, να οδηγήσουν στην αλλοτρίωση του εθνικού φρονήματος; Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι… αρπάξουμε κι ας πάει και το παλιάμπελο… Για την πατρίδα θα νοιαζόμαστε τώρα; Τι μας ενδιαφέρει; Μια οικογένεια είμαστε…
Ποιος διαφωνεί ότι ο Γιωργάκης εξετέλεσε πλήρως τις εντολές;
Τα κέρδη έξω, τα χρέη μέσα
Δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί κοσμοϊστορικό (για τα ελληνικά δεδομένα) το γεγονός ότι Έλληνες τραπεζίτες έχουν αρνηθεί να χορηγήσουν δάνεια σε μεγάλες επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Που η εποχή που οποιοδήποτε αίτημα γινόταν δεκτό επ’ ωφελεία και των δύο πλευρών… Πλέον, η στάση των τραπεζιτών καθορίζεται από την έλλειψη ρευστότητας, την οποία επιτείνουν (και) εκδότες που διατηρούν καταθέσεις ή κάνουν επενδύσεις στο εξωτερικό.
«Όταν παλεύουν τα βουβάλια στον κάμπο, χαμένα είναι τα βατράχια», λεέι μια από τις πολλές παροιμίες που χρησιμοποιεί η λαϊκή θυμοσοφία, όταν θέλει να δείξει ότι στις διαμάχες των μεγάλων, ηττώνται οι μικροί. Υπάρχουν όμως και κάποιες περιπτώσεις που οι μικροί, όταν τσακώνονται οι μεγάλοι, μαθαίνουν κάποια πράγματα που συμβαίνουν στο παρασκήνιο.
Αυτό ισχυει στην περίπτωση των καυγάδων μεταξύ των ισχυρών της εκτελεστικής εξουσίας, του τραπεζικού συστήματος και των «βαρόνων» της τέταρτης εξουσίας, όπως είθισται να αποκαλείται ο χώρος της ενημέρωσης. Μέσα από τις αντιπαραθέσεις τους, οι Έλληνες πολίτες γίνονται σοφότεροι για το τι συμβαίνει στα σκοτεινά παρασκήνια.
Το πρώτο συμπέρασμα από το γαϊτανάκι των αλληλοκατηγοριών μεταξύ του Γιώργου Παπανδρέου και του ισχυρού άνδρα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, Σταύρου Ψυχάρη, με φόντο ένα δάνειο από την Εθνική Τράπεζα, καθώς και του Προέδρου της Alpha Bank Γιάννη Κωστόπουλου και της εκδότριας της «Ελευθεροτυπίας» Μάνιας Τεγοπούλου, είναι ότι οι καιροί άλλαξαν.
Πρόκειται για κοσμοϊστορικό γεγονός, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια της πλαστής ευημερίας θα φάνταζε απίθανο, ότι οι δύο μεγαλύτερες Τράπεζες της Ελλάδος αρνήθηκαν να χρηματοδοτήσουν δύο από τα μεγαλύτερα εκδοτικά συγκροτήματα, τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ) και την «Ελευθεροτυπία». Πρέπει δε να επισημανθεί και η άρνηση των Τραπεζών Πειραιώς και Marfin, να δανείσουν στον τηλεοπτικό ALTER, την εποχή που άρχισαν οι κλυδωνισμοί και οι μέτοχοι του καναλιού αρνούνταν να βάλουν το χέρι στην τσέπη.
Ωστόσο, δεν είναι απορίας άξιο γιατί οι δύο Τράπεζες δεν έδωσαν δανεικά στους μεγαλοεκδότες, αλλά γιατί τόσα χρόνια μοίραζαν με περισσή ευκολία πολύ χρήμα στους «βαρόνους» των media. Εάν κρίνω από την εξέλιξη της ιστορίας, προφανώς αυτό γινόταν γιατί βόλευε τους πάντες. Όχι μόνο τους τραπεζίτες, που είχαν το κεφάλι τους ήσυχο ότι δεν θα δέχονται επιθέσεις και κριτική. Όχι μόνο τους «βαρόνους» των Μέσων Ενημέρωσης, που μπορούσαν με τα δανεικά να κάνουν τις δουλειές τους. Όχι μόνο τους δημοσιογράφους, που αμείβονταν από καλά έως πολύ καλά και είχαν τη δυνατότητα της πολυθεσίας, εργαζόμενοι και γίγαντες που στηρίζονταν σε πήλινα πόδια. Βόλευε η κατάσταση αυτή και το πολιτικό σύστημα, που έκανε τα στραβά μάτια, για να μη πω ότι με τις ευλογίες που έπεφτε το χρήμα τις εκδοτικές επιχειρήσεις.
Οι καιροί όμως άλλαξαν. Οι Τράπεζες έγιναν φτωχότερες, καθώς το χρήμα «πέταξε» στο εξωτερικό. Όταν μικρές και –πολύ περισσότερο– μεγάλες καταθέσεις «κάνουν φτερά», από πού θα αντλήσει ρευστότητα το τραπεζικό σύστημα; Εδώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό ακόμα και καλόγριες…
Πολλοί Έλληνες εκδότες έχουν «χτίσει» στο εξωτερικό μια αξιοσημείωτη περιουσία και την ίδια ώρα, μπορούν να εκμεταλλευτούν την επαγγελματική τους ιδιότητα, για να «χρεωκοπούν» σχεδόν καθημερινά την Ελλάδα.
Τα «όχι» του δικομματισμού
Όσο πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, γίνεται φανερό ότι το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατάι δυσκολεύονται να υπερβούν το παρελθόν και τον κακό εαυτό τους. Οι περισσότεροι πολιτικοί διαχειριστές του δικομματισμού δεν έχουν το ηθικό ανάστημα να απευθυνθούν στον ελληνικό λαό με διαφορετικό τρόπο. Καταλήγουν να επαναλαμβάνουν επιχειρήματα και προτάσεις που είχαν ξεπεραστεί από την κρίση που προκάλεσαν τα λάθη και οι παραλείψεις των «γαλάζιων» και των «πράσινων» κυβερνήσεων.
«Γαλάζιοι» και «πράσινοι» αρνούνται να δεχθούν ότι το διαχειριστικό πάρτι του δικομματισμού μπορεί να φτάνει στο τέλος του. Με τη στάση τους κάνουν πιο δύσκολη την αναγκαία προσαρμογή στις νέες συνθήκες να ανεβάζουν το κόστος διαχείρισης της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.
Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να αρνείται τη μνημονιακή πολιτική, την οποία επέλεξε και υπερασπίστηκε για ένα διάστημα με πάθος, με αποτέλεσμα να περιορίζεται στο ελάχιστο η κυβερνητική του αξιοπιστία. Όσο για τη Νέα Δημοκρατία, προσπαθεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι θα μπορέσει αμέσως μετά την εκλογική τους επικράτηση, να αλλάξει την πολιτική του Μνημονίου, αποφεύγοντας τα δύσκολα μέτρα που μπορεί να έχουν μεγάλο πολιτικό κόστος. Ακόμη κι αν αποδώσει η προεκλογική τακτική της, θα βρεθεί στη συνέχεια σε πλήρη αδυναμία να διαχειριστεί την κρίση με τους όρους που περιγράφουν ή αφήνουν να εννοηθούν τα στελέχη της.
Οι ίδιοι θα κυβερνήσουν
Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδος; Ότι έχει αναλάβει να τη βγάλει από την κρίση το ίδιο πολιτικό σύστημα και το ίδιο προσωπικό που την οδήγησε στην κρίση. Και ότι, δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα, καμία ορατή, άμεση και ρεαλιστική διαδικασία να τους αλλάξουνε.
Αυτοί θα κατέβουν στις εκλογές. Αυτοί θα βγουν ή θα ξαναβγούν –με ελάχιστες προσθαφαιρέσεις… Και αυτοί θα κυβερνήσουν…
Έγινε μια καλή αρχή
Ήταν η πρώτη καλή συνάντηση που είχαμε τα τρία τελευταία χρόνια με Έλληνα πρωθυπουργό, δήλωσε το προεδρείο της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, μετά τη συνάντηση που είχαν την Τετάρτη (11/1) με το Λουκά Παπαδήμο στο Μέγαρο Μαξίμου και η οποία κράτησε μιάμιση ώρα.
Ήταν μια συνάντηση πολύ φιλική και ευχάριστη, είπαν, τονίζοντας ότι δεν ζητάμε τίποτε, έξω έχουμε τις δραστηριότητές μας, είμαστε όμως πατριώτες και αγαπάμε τον τόπο μας. Τ’ ακούς Γιώργο;
Τίποτε δεν μένει όρθιο
Ό,τι πιο χρήσιμο και πιο αποδοτικό πραγματοποίησε το άθλιο ελληνικό πολιτικό σύστημα τις τελευταίες δεκαετίες ήταν: Τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) και η Αστυνομική Ομάδα ΔΙΑΣ…
Ε, λοιπόν, το ίδιο πανάθλιο πολιτικό σύστημα τώρα υποβαθμίζει και σχεδόν διαλύει και τα δύο αυτά επιτεύγματα… Αφού αποψιλώνει (έως ερημώνει) τα ΚΕΠ, τώρα, ενώ φουντώνει η εγκληματικότητα, αποδεκατίζει και σχεδόν εξαφανίζει και την Ομάδα ΔΙΑΣ!...
Άραγε θα μείνει τίποτε όρθιο σ’ αυτόν τον ταλαίπωρο τόπο που ονομάζεται Ελλάδα;
Επιτυχία της Εθνικής Τράπεζας
Πήγε πολύ καλά η πρόταση της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος, για επαναφορά καλυμμένων ομολόγων από τους κατόχους τους, εκτός Ελλάδος (Αμερική και Ευρώπη). Από κει που η πρόβλεψη ήταν για συμμετοχή γύρω στα 270 εκατομμύρια ευρώ, τελικά ξεπέρασε τα 300 εκατομμύρια. Η Τράπεζα θα προχωρήσει και σε άλλα βήματα, με βάση το πρόγραμμα επανακεφαλαιοποίησης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Εθνική είναι η μόνη Τράπεζα που έχει μαζέψει τα δύο τελευταία χρόνια συλικά 3,5 δις Ευρώ. Και αυτά στηρίζουν την αυτόνομη πορεία της, για να μη μπει στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και να μην κρατικοποιηθεί.
TO 
